ویدیو

سخنرانی رئیس‎جمهور محمد اشرف غنی در هفتاد و دومین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد

 

faceBook icon twitter icon flicker icon youtube icon
  • GMIC Facebook
  • GMIC Twitter
پروسه کابل: ابتکار جدید صلح برای منطقه PDF چاپ نامه الکترونیک
  
سه شنبه 16 جوزا 1396 ساعت 11:14

تروریزم یک پدیده ویرانگر جهانیست که افغانستان در خط مقدم مبارزه با آن قرار داشته و قربانی های زیادی را در این مسیر متحمل گردیده است.
تراکم گروهای دهشت افگن که شمار آنها به بیشتر از ۲۰ گروه تروریستی می رسد، ثبات منطقه را به چالش کشیده  و همه روزه از مردم بی دفاع افغانستان قربانی می گیرد. حملات پیهم  انفجاری و انتحاری تروریستان در نقاط مزدحم در بین مردم ملکی و افزایش نفرت و انزجار مردم از چنین اعمال ضد بشری،  نیاز زمان را به صلح و آرامش بیش از هر وقت دیگر ضروری و حتمی ساخته، دولت و نظام را در امر نابودی گروه های دهشت افگن از یکسو  و ختم جنگ در کشور از  سوی دیگر ملزم به جدیت و اقدامات عملی می نماید.


تحمیل این چنین وضع طاقت فرسا بالای مردم و تحمل آن برای دولت افغانستان  بیشتر ازین قابل قبول نبوده بناً ایجاب می نماید تا برای ختم جنگ و جلوگیری از خطرات و تهدیدات روز افزون تروریزم در منطقه ، اقدامات عملی رویدست گرفته شود.
هر چند نیروهای قهرمان ملی، دفاعی وامنیتی کشور در برابر دهشت افگنی صفحات درخشان مبارزات قهرمانانه ای را رقم زده اند که در نوع خود بی مثال و قابل مباهات می باشد. اما از سوی هم گسترش روز افزون تحرکات این گروه ها که در حقیقت مکروب وار وجود منطقه را تب آلود ساخته،   نیاز ارزیابی های مجددی را در امر مبارزه با این خطر بیشتر از پیش مطرح می سازد که باید به آن پرداخته شود.


نا امنی و بی ثباتی اوضاع بالوسیله حضور گروه های دهشت افگن خارجی، به نحوی گروه های مسلح مخالف را نیز در مسیر فعالیت های خصمانه علیه دولت و مردم قرار داده زمینه های گفتگو و تفاهم بین الافغانی را میان دولت و مخالفان مسلح به چالش کشیده و به نحوی بستر جولان فعالیت این گروه های را گسترش بخشیده است.


بناً و بادرک همین حقیقت ایجاب می نماید که هم در سنگر مبارزات مسلحانه علیه ترویزم و دهشت افگنی قرار گرفت و هم برای نجات مردم کشور از حیطه تأثیرات مخرب جانبی گروه های بیگانه، علم صلح را نیز بر دوش کشید تا آنعده مخالفان مسلح دولت که دست به اسلحه برده و علیه مردم و کشور خود قرار گرفته اند، راه صلح و آشتی، این نیاز انسانی و اسلامی را در پیش گیرند.


تجارب به کرات ثابت ساخته است که مخالفان مسلح قادر به سقوط نظامی که به اراده و انتخاب ملت مسلمان خود بنا یافته است، نبوده، صرفاً با ایجاد مزاحمت ها، اگر از یک طرف علیه فعالیت های انکشافی و بشر خواهانه دولت قرار گرفته، فرصت های زندگی صلح آمیز را از دست مردم خارج می سازد، از طرفی هم با چنین ضدیت  زوال قطعی خود را نیز رقم زده اند.


بر این اساس حکومت و رهبری کشور تحقق ایده های انساندوستانه اش را در وجود برنامه های صلح با مخالفان کماکان به پیش برده و این داعیه را با درک مسوولیت، تعقیب و عملی می سازد. پروسه صلح کابل خود ابتکار جدیدی در امر تحقق چنین برنامه ها و در حقیقت الترناتیف زمان می باشد که اخیراً دولت جمهوری اسلامی افغانستان آنرا رویدست گرفته است.


پروسه صلح کابل دعوتیست برای دست به دست دادن کشور های ذیعلاقه به صلح و ثبات که به ابتکار و رهبری افغانها و همکاری همسایه ها و جامعه جهانی می تواند محوریت موثری را در جهت ختم جنگ چندین ساله در افغانستان و پاک سازی منطقه از لوث تروریزم بوجود بیاورد.
این پروسه به مثابه یک ابتکار جدید می تواند زمینه اجماع و توافق واحد و مشترک در امر مبارزه با تروریزم را میسر و راه رسیدن به این ضرورت را در همکاری با کشور های منطقه و جامعه جهانی هموار سازد.
این ابتکار که قرار است به رهبریت افغانستان و سهمگیری کشور های همسایه، منطقه و جامعه بین المللی بتاریخ ۶ جون مطابق به ۱۶ جوزای سالروان، طی اجلاسی در کابل جامه عمل بپوشد، بنام (پروسه کابل) یاد شده در محوریت خود چالشهای فرا روی را در خصوص پدیده تروزیزم  مورد تحلیل و ارزیابی قرار داده، راه های غلبه بر آن را جستجو خواهد نمود.


رهبری جمهوری اسلامی افغانستان با درک دقیق از اوضاع و شرایط ماحول و تهدیدات موجود، از تحقق همچو تلاشها به دستاورد های این چنین تحرکات امیدوار بوده مصمم به امر تأمین صلح از طریق تفاهم بین الافغانی می باشد. ازینرو پروسه صلح کابل به مثابه یک ابتکار جدید در نحو خود می تواند نتایج موثر همچو صلح با حزب اسلامی را که چندی پیش شاهد تحقق موفقانه آن بودیم، در پی داشته باشد.


پروسه کابل که در حقیقت تجویز یک روش تازه و جدید در خصوص نجات منطقه از خطرات روز افزون ناشی از موجودیت گرو های افراطی و تروریستی که" به مرحله کشنده، بین المللی و خشونت بار رسیده" محسوب می شود، بیشتر از هر زمان دیگر نیاز به بحث و همکاری مشترک را می طلبد.
بناً و با درک همین ضرورت پروسه کابل به مثابه نقظه عطفی در امر مبارزه با دهشت افگنی در شرایط حاضر رهبریت این ابتکار را در محوریت تلاشهای رهبری جمهوری اسلامی افغانستان با همکاری کشور های همسایه و منطقه یک امر اجتناب ناپذیر می سازد.
این پروسه که  به هدف قراردادن دولت افغانستان به عنوان نیروی محرک کلیدی برای دستیابی به صلح و برای ایجاد اهداف عملی و گرفتن تعهدات کشورهای که خواهان اتخاذ اقدامات عملی درین زمینه می باشند؛ به عنوان یک رویکرد جامع از سوی حکومت، دستیابی به پروسه صلح همه جانبه را بارور و امکان پذیر می سازد.


در حالی که تروریزم به مثابه یک پدیده ویرانگر، صلح و امنیت منطقه و جهان را به مخاطره مواجه ساخته است و از جانبی هم دستیابی به تقاهم مشترک در زمینه تهدیدات ناشی از تروریزم تا کنون منحیث یک چالش جدی به قوت خود باقی مانده است، همکاری به دسترسی به یک نتیجه و درک واحد ما را در امر مبارزه با دشمن مشترک ملزم به کار مشترک می سازد.


بناً برگزاری ( پروسه کابل) به مثابه دید واضح تر درقبال حل قضایای مشترک جایگاه افغانستان را در امر مبارزه با تروریزم برجسته ساخته به سهم و نقش کشور های همسایه، منطقه و جهان درین خصوص اهمیت می بخشد تا باشد برای درد مشترک کار و تجویز مشترک صورت گیرد.