ویدیو

 

faceBook icon twitter icon flicker icon youtube icon
  • GMIC Facebook
  • GMIC Twitter
احیای صنعت گردشگری به معنی احیا مجدد افغانستان است PDF چاپ نامه الکترونیک
  
سه شنبه 04 ميزان 1396 ساعت 16:14

بحث گردشگری یا توریزم در افغانستان با تجلیل از روز جهانی این صنعت پذیرفته شده، که طی نشستی از سوی معینیت مالی اداری و توریزم وزارت اطلاعات و فرهنگ، در مرکز اطلاعات و رسانه های حکومت راه اندازی شده بود، برای گرداننده گان و اشتراک کننده های این نشست، دیوان خاطراتی را می ماند که با گشتاندن هر ورق لحظات طلایی از دوره های صلح آمیز زندگی در آن مرور می شد.


توجه و مرور این خاطرات دل انگیز یاد های لحظات زیبا و مشحون از رضایت همراه با سرور و شادمانیی را در اذهان تداعی می نمود که دیگر به تاریخ پیوسته بود. اما عطف توجه به گذشته و مطالعه حال و آینده این صنعت پسندیده ، احساس های پاک و بی آلایشانه انسانی را در دلهای امیدواری که زندگی را به معنی کامل و واقعی آن تعریف می نمایند، زنده می ساخت. احساس امنیت، مصوونیت، تفرج و تعیش، احساسی که وجدان انسانهای نیازمند به تکامل و تحول ارضا و راز خوشبختی و سعادت بشری در آن دیده می شد.


از آنجائیکه تفرج و سیاحت یک حس درونی انسانی را در خود نهفته دارد، بشریت از آوان زندگی بر روی زمین برای یافتن مفهوم واقعی زندگی اقدام به تجسس و تکاپو نمود تا عطش بی پایان دانش و فهم برای دریافت و درک حقیقت زندگی اش را تسکین نماید.
می شود گفت که گردشگری یکی از نیازمندی های ذاتی طبیعت بشری و فصلی از مشغولیت های فکری و روانی انسانها را تشکیل میدهد که دید و دانش آنها را از پدیده های زندگی تکمیل می نماید. این سیاحان و جهانگردان بودند که ضمن سفر و بازدید از مناطق دور از موطن خود،  فاصله های میان انسانهای روی زمین را کوتا و زمینه معرفت و شناخت همدیگر شانرا میسر و مهیا ساختند. یک ضرب المثل معروف میان توده های مردم مروج است که گفته اند:" انسان، انسان و خربوزه خربوزه را دیده رنگ می گیرد" فلسفه این سخن کوتاه حس زندگی باهمی انسانها را بیان می کنند که شخصیت آنها در تماس و ارتباط با یکدگر منحیث یک موجود اجتماعی تکمیل می گردد، سیر و سیاحت و تأمین ارتباط با مردم از این طریق، نیاز روح انسانی را بر آورده می سازد.


بناً توجه به صنعت گردشکری می تواند یکی از اولویت های مهم نظامهای باشد که به تقویت پایه های ترقی و انکشاف در جوامع شان می اندیشند و می خواهند تا با ترویج گردشگری و فراهم سازی زمنیه های رشد و تنوع فرهنگی، در اعمار کاخ اندیشه انسان به معنی موجود والای اجتماعی، این صنعت را ترویج و تعمیم بخشند.


مسوولین وزارت اطلاعات و فرهنگ با راه اندازی چنین بحثی به بهانه تجلیل از روز جهانی توریزم به اشتراک علما و نخبگان عرصه فرهنگی و دانشمندان علوم اجتماعی به اهمیت و ارزش این صنعت جهانی اشاراتی داشتند که در حقیقت بیانگر نیات جدی آنها نسبت به احیای مجدد  صنعتن گردشگری در کشور بوده می تواند.
افغانستان یک  کشور باستانی با داشتن زیبا ترین مناظر طبیعی و جلو ها و جازبه های گردشگری منحصر به فرد خود از یکطرف و زوایای نامکشوف و ابداعات فرهنگی و هنری باشنده هایش از طرف دیگر، طی قرون متمادی مورد توجه سیاحان از جمله جهانگشایان نیز بوده  است که تاریخ مشحون از رخداد ها و وقایع آن زبانزد خاص و عام می باشد. تاریخ نگاران از زمان سکندر مقدونی تا به عصر ناپلیون و حتی امروز از علاقمندی های فراوان نسبت به این خطه باستانی گفته های زیادی داشته اند.


امکانات موجود درین سرزمین از جمله صنعت گردشگری می تواند منبع مطئین رشد اقتصادی، احتماعی و فرهنگی برای کشور تلقی شود،  صنعت گردشگری در شرایط موجود قابلیت های را برای حل بسا مسایلی در خود دارد که بالوسیله آن می شود راه حل های قناعت بخش به آن ارایه نمود. چنانچه احیا و انکشاف صنعت گردشگری امروزه به مثابه یک اقدام به موقع و بجا می تواند در دستور اجراات عاجل و دست اول حکومت وحدت ملی بخاطری قرارگیرد که این صنعت در عین زمان بدیل خوبی  برای محار کردن تروریزم، تحکیم وحدت ملی، رشد فرهنگ و ارتقای سطح اقتصادی در کشور بوده می تواند.
حالا و اکنون که دست اندرکاران امور فرهنگی تلاش دارند تا این صنعت پر رونق را دوباره احیا و زمینه های رشد آن را در سطح کشور پیریزی نمایند، می تواند روزنه های  امید برای رونق مجدد و حتی بیشتر از پیش آنرا در شرایطی که حدود تقریباً بیشتر از سی سال افغانستان به علت جنگها در انزوای فرهنگی بدور از انظار جهانیان و سیاحان قرار داشته است، بگشاید.


جازبه های طبیعی و باستانی مختص به فرد ، تنوع اتنیکی_ فرهنگی، سنن و عنعنات مختلف، زبانها، رسوم و عادات، صنایع دستی تولیدات زراعتی غذاها و بازی های محلی و صدها عناصر فرهنگی دیگر که در شیوه زندگی و حیات مردم نهادینه شده و برای هر سیاح و گردشگر چیزهای تازه و نو میباشد، می تواند زمینه خوبی برای جلب جامعه شناسان و پژهش گران علوم اجتماعی و محقیقن نیز گردد.
بناً احیا صنعت گردشگری بعد سالهای متمادی در کشور عزیز می تواند عرصه وسیعی از کار و فعالیت  را بروری هموطنان و دوستادران افغانستان باز نموده، جایگاه انرا را در جمع خانواده جهانی برجسته و نقش آنرا در تحولات جهانی ارتقأ بخشد.