faceBook icon twitter icon flicker icon youtube icon
  • GMIC Facebook
  • GMIC Twitter
آب هلمند، طلا بر روی زمین PDF چاپ نامه الکترونیک
شیرآقا   
دوشنبه 26 سرطان 1396 ساعت 15:17

افغانستان کشوری است  که منابع سرشار و دست ناخورده  در زیر زمین دارد که می تواند اقتصاد این کشور را شگوفا کند و آن  را به لحاظ توسعه اقتصادی در جایگاه بهتری میان کشور های منطقه قرار بدهد. بسیاری از بحران های سیاسی افغانستان به نحوی از انحا به  این مساله ربط دارد. جنگ و نا امنی چندین دهه در افغانستان بر سر همین  منابعی  است که در دل کوه و سنگ این کشور خوابیده است.


مواردی که بر شمرده شد با ساز و برگ های بیشتر از این، چنان خوره ای سال هاست ذهن  و روان مردم مارا خورده است .
مردم افغانستان در کنار نگرانی این مساله که چگونه می توانند ازین منابع نگهداری کنند ،نگرانی بزرگتر از این را هم داشته اند  و ان این که روزی خواهی نخواهی این منابع به پایان می رسد و فرزندان شان که  باید در این سر زمین زنده گی کنند با چه سر نوشتی مقابل خواهند شد؟ آیا این منابع موجود در پی بحران های  سیاسی که دامنگیر این کشور است ، زمینه توسعه یک اقتصاد پایا برای کشور را  در   قبال  خواهد داشت ؟اگر پایان این جنگ ها بر سر منابع افغانستان با پایان یافتن این منابع همراه باشد، آینده این کشور چه خواهد شد؟ و حتا در یک پیش فرض بسیار خوشبینانه که این منابع به نفع افغانستان استفاده شود و این کشور به سطحی از رفاه اقتصادی برسد ،تداوم نسل های بعدی برای  داشتن اقتصاد پایدار و زنده گی بهتر چه فرصت هایی وجود خواهد داشت ؟سوالاتی از این دست سبب شده است که پشت چندین نسل که نگران ادامه  نسل های شان در این کشور اند را بلرزاند. براستی این منابعی که سالها در زیر زمین  دست ناخورده باقی مانده است ، امکانات اول و آخر این کشور برای برون رفت از این وضعیت نا به هنجار اقتصادی است و آیا سر دمداران قدرت  سیاسی در کشور در طی ماموریت شان در سال های گذشته هیچ تلاشی برای برون رفت ازین بحران کرده اند؟
در حالی که مسوولیت آن ها  حکم می کرد که می بایست به یک سری از این نگرانی ها نقطه پایان بگذارد.


نتیجه اعتماد مردم  به حکام در طی چندین دهه پسین جز تشدید فقر و تداوم  بحران های خانمان سوز چیز دیگر نبوده است .
حضور جنگ  های دوامدار و بحران های سیاسی در طی چهار و اند دهه سیاسی افغانستان را به کشترار سوخته ای  مبدل ساخته است که هرچه  زمین آن را بکاوی تا  با یافتن ریشۀ گل سرخی  دل خوش کنی ولی جز خار و کاکتوس های دل آزار چیز دیگری نمی یابی . با این اوصاف مردم حق دارند که گوهر اعتماد شان را  بر زمین بزنند و حتا به سایه ی خود نیز شک کنند.


اما حرف این است که پایان کار یک سیاست گذار و پایان زمان خدمت یک رییس جمهور به هدر رفتن فرصت ها  به هیچ وجه پایان زنده گی و دنیا نیست.ناگزیریم بر گردیم  بر سر کار های مان  و بعد از سر به سنگ خوردن هایی پیهم یک بار دیگر آستین را بالا بزنیم و هرکس به مقدار توان و  توشه اش در آباد کردن این ویرانه دست به کارشود.
در ازدحام صدا های  نا امید کننده و تبلیغات  رسانه ای جنگ و انتحار، صدا هایی هم وجود دارد که از فردای روشن و امید بخش حرف می زند . به این صدا ها گوش بسپاریم و آن را قوی تر کنیم و نگذاریم که میان توفان عقده های سیاست های ویران گر و خود خواهی  عده ای نابود شود.
یکی ازین صدا ها ترنم آب هلمند است که  مانند طلا به روز زمین جاریست . مهار آب هلمند یکی از بهترین برنامه های حکومت است که می تواند سود فراوانی  به نفع  افغانستان به دست بیاورد. طرح و تطبیق برنامه حکومت در قسمت مهار کردن  آب هلمند که نتوانسته ایم  تا اکنون از آن به عنوان یک منبع عایداتی استفاده کنیم ،  دستاوردی است  که می تواند سر چشمه گشایش راه های بسیاری برای توسعه اقتصاد کشور باشد. پوهنمل آقا فهیم  در کتاب ازشمند خود"آب صلح و امنیت برای همه" به ارزشمندی وجود این آب ها در کشور این گونه اشاره می کند:
"در شرایط امروزی که تهدیدات رایج امنیتی که بیشتربعد نظامی و سیاسی داشتند به تهدیدات اقلیمی وزیست محیطی تغیر شکل داده اند، این وابستگی های آبی می تواند بستر مساعدی را برای همکاریهای منطقه ای فراهم ساخته وامنیت ملی کشورها را تابعی ازامنیت منطقه ای قراردهد. این یعنی افقی جدید وفرصتی تازه برای همکاری ها در جهت صلح و امنیت منطقه ای و ادغام منافع کوچک ملی در منافع گسترده منطقه ای".


و حالا درست زمان آن فرا رسیده که از منابع آبی خود در جهت تامین امنیت با کشور های همسایه و توسعه اقتصاد کشور  استفاده کنیم .
غایت مفهوم به خود آمدن و بیداری ملت ما این است که  قدر این گونه  دستاورد ها را بدانند و آن را حمایت کنند . حمایت از کارکرد ها و دستاورد ها ، هم به معنای سپاسگزاری است و هم به معنا ایجاد فرصت های بیشتر برای گسترش این گونه طرح ها .
محمد اشرف غنی رییس جمهور کشور  با طرح مهار آب هلمند که پیشینۀ جنجال بر انگیزی نیز داشت ،  مخالفت تعداد زیاد را هم دُر داخل کشور که طرفدار منافع ایران اند و هم چشم کشی ها وکینه توزی های حکام جمهوری اسلامی ایران را متحمل شد تا بتواند از این منبع سرشار در توسعه اقتصاد  کشورش استفاده کند. حالا نوبت ماست که این دستاورد را پاس بگذاریم و برای عملی شدن این گونه طرح ها  که می تواند افغانستان را به یک کشور با ثبات به لحاظ اقتصادی  در سطح آسیا مبدل سازد حکومت را در این زمینه بازو بدهیم و این صدا را تقویت کنیم .